कांग्रेस राजनीतिमा गगन–विश्वलाई हार्ने छुट छैन

काठमाडौं । नेपाली कांग्रेस अहिले इतिहासकै संगीन घडीमा छ । नेतृत्व नयाँमा रुपान्तरण गर्ने कि पुरानैलाई निरन्तरता दिने भन्ने विषय पेचिलो बनेको छ । सोही कारण कांग्रेसका केही ऐंजेरु पलाएका नेताले पार्टीलाई खाडलमा हाल्ने तयारी गरेका छन् । सोही कारण १५औं महाधिवेशनको मिति सार्दै लैजाने गरिएको छ ।

यस्तो अवस्थामा कांग्रेसका महामन्त्रीद्वय गगन थापा र विश्वप्रकाश शर्माले विशेष महाधिवेशन बोलाएर पार्टीलाई नयाँ दिशा दिने प्रयत्न गरेका छन् । तर उनीहरूको त्यो प्रयासलाई रोक्ने, छेक्ने र सकेसम्म दबाउने प्रयत्नमा शेरबहादुर देउवा, कृष्ण सिटौला, विमलेन्द्र निधि, प्रकाशशरण महत जस्ता नेता लागिपरेका छन् ।

यसमा शेखर कोइरालाले पनि भरपूर साथ दिइरहेका छन् । कांग्रेसभित्र गगन थापा र विश्वप्रकाश शर्मा हार्ने अवस्था आयो भने त्यसलाई साधारण राजनीतिक पराजय भनेर टार्न मिल्दैन। त्यो क्षण कांग्रेसका लागि केवल नेतृत्व फेरिने समय होइन, आफ्नो आत्मा गुमाउने मोड हुनेछ। किनकि उनीहरूको हारसँगै कांग्रेसभित्र बाँकी रहेको परिवर्तनको आशा, बहसको साहस र लोकतान्त्रिक अभ्यासको अन्तिम भरोसा पनि कमजोर पर्छ।

गगन र विश्वप्रकाश कुनै साधारण नाम होइनन्। उनीहरू त्यो पुस्ताको प्रतिनिधि हुन्, जसले कांग्रेसलाई इतिहासको बोझ होइन, भविष्यको सम्भावनाका रूपमा देख्न चाहन्छ। यदि यही पुस्तालाई पार्टीभित्रै पराजित गरियो भने कांग्रेसले आफ्नै घरभित्र नयाँ सोचलाई दण्ड दिएको सन्देश जानेछ। त्यसले कार्यकर्तालाई चुप लाग्न, प्रश्न नगर्न र आदेश पालना मात्र गर्न बाध्य बनाउनेछ। त्यसपछि कांग्रेस पार्टी क्रमशः विचारबाट होइन, डर र स्वार्थबाट चल्ने संगठन बन्दै जाने खतरा हुन्छ।

बहस हराउँछ, आत्मालोचना बन्द हुन्छ र नेतृत्व केही अनुहारको वरिपरि घुमिरहन्छ। यस्तो कांग्रेसले न त समाजलाई दिशा दिन सक्छ, न त जनताको भरोसा जित्न सक्छ। कांग्रेस कमजोर हुनु भनेको देशको लोकतान्त्रिक आधार कमजोर हुनु हो। यो पार्टी सधैं लोकतन्त्रको ढाल बनेर उभिएको इतिहास बोकेको छ। यदि यही कांग्रेसभित्र परिवर्तनका आवाजहरू दबाइए भने राजनीति झन् अँध्यारोतर्फ धकेलिनेछ।

निराश युवाहरू, थाकेका नागरिक र विकल्प खोजिरहेका मतदाताहरूका लागि त्यो घडी अत्यन्त खतरनाक हुनेछ। यसैले गगन–विश्वको हार केवल व्यक्तिको हार होइन। त्यो कांग्रेसले भविष्यसँग हात मिलाउने कि अतीतमै बन्दी बन्ने भन्ने निर्णय हो। यदि कांग्रेसले आफ्नै आशाका पात्रहरूलाई हरायो भने त्यसको छायाँ पार्टीभित्र मात्रै होइन, देशको भविष्यभरि फैलिनेछ।